akta

marzą...
ja marzę

czasem to się pokrywa

pokrywa
topnieje
stapia się z tłem

pierwszy plan
to mój egoizm

drugi twój
bo to moje bazgroły

nadzy ludzie najwięcej mają do ukrycia

ukrywane wstyd i ryzyko...
nagi wstyd..nagie ryzyko

spoglądam w przyszłość odzianą w nadzieję
zdradza ją lęk

kopulują:

lęk i nadzieja

odzienie spogląda
ciut podejrzeń

Bar pod spodem

Rzucam pytania w otchłań
po omacku wypytuję jaźnie
każdą uważnie przesłuchuję
wiele ich...

kiedy dłubię w głębi
szukam substancji która jednoczy i scala te jaźnie


O NIE
nie ma tak łatwo
jedną wypełnia trwoga
drugą duma
trzecia nic nie powie!!!
czwarta daje nogę...




Substancja znika....uwikłana w logice
rozdarta pustką





Pustkę wypełnią oprychy
dziś ten bar to speluna....i tak do zamknięcia

potem

się wywietrzy, posprząta

a dalej
zobaczy.

Czy to prawda

Kłamstwo koi uszy, prawda bije w bęben.
pozory, iluzje naświetlają prawdę.
mamy ekran rzeczywistości a na nim widmo prawdy.
wynurzeni z potwornego wymiaru
do prawdy trwamy w iluzji..w niej ją zanurzamy.
czy to prawda?

...

Czasem nie ma rozwiązań....
Czasem są cięcia!

kilka pytań do "płynnej nowoczesności"

W co mam się zaangażować?!?

W umowy? w transakacje?

...

W co mam włożyć serce?!?

w sieć?

Zaangażowanie lubuje się w stałości,
Bo jak ma się trzymać płynności
skoro ta
nie ma formy?

W ogóle nic co bez formy nie daje się utrzymać

cisnąć od tak serce w wodę?... na chwilę?
mam się przeświadczyć, że to jojo?
i czy takie serce może zapłonąć?
wielkim silnym płomieniem..

czy ma tak sobie dalej iskrzyć?


w tytule nawiązuję do książki:
"Płynna nowoczesność", Zygmunt Bauman
Polecam

Przeznaczenie losu

Człowiek jest kowalem losu.... kuje w przeznaczeniu... i z przeznaczenia

wyrok śmierci

przestrzeń to więzienie

czas to kat